Τρίτη, 07 Ιανουάριος 2014 14:00
Δήμος Αχαρνών

ΕΛΙΣΑΒΕΤ ΤΕΛΤΣΙΔΟΥ: Η 18ΧΡΟΝΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΧΑΡΝΕΣ ΜΕ ΔΥΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΕΣ ΠΡΩΤΙΕΣ

Είναι μόλις 18 χρονών, μεγάλωσε στις Αχαρνές και έχει ήδη στις πλάτες της δύο παγκόσμιες πρωτιές! Η Ελισάβετ Τελτσίδου, η οποία πρόσφατα βραβεύτηκε και από το Δήμο Αχαρνών μίλησε στο acharnes-news.gr για το αγαπημένο της άθλημα το τζούντο αλλά και το σάμπο, για τις παγκόσμιες διακρίσεις της αλλά και για τα σχέδια της για το μέλλον.

Εσύ λοιπόν Ελισάβετ, ξεκίνησες με τζούντο;

Ξεκίνησα με το τζούντο και στην πορεία ο προπονητής μου με παρότρυνε  να ασχοληθώ και με το σάμπο. Τα δύο αθλήματα έχουν πολλές ομοιότητες μεταξύ τους. Συμμετείχα σε ένα πανευρωπαϊκό τουρνουά, μετά συμμετείχα  στο παγκόσμιο και εκεί βγήκα πρώτη. Φέτος ξαναπήγα στο παγκόσμιο πρωτάθλημα που έγινε στην Θεσσαλονίκη. Και εκεί βγήκα πάλι πρώτη. 

Ελισάβετ, πώς φαντάζεσαι την πορεία σου στο μέλλον; 

Προς το παρόν αλλά και για τα επόμενα χρόνια μέλλον για μένα είναι οι προπονήσεις. Γιατί χωρίς δουλειά δεν γίνεται τίποτα και φυσικά να συμμετέχω στις μεγάλες διοργανώσεις να αποκομίζω εμπειρίες...

Πόσο χρονών ξεκίνησες την ενασχόλησή σου με το τζούντο; 

Ξεκίνησα 11 χρονών  στον ΕΟΣ Αχαρνών, του δήμου μας. Όταν ξεκίνησα δεν ήξερα τι ήταν ακριβώς το τζούντο. Από τότε ασχολούμε συνέχεια, δεν έχω σταματήσει λεπτό...

Το τζούντο είναι ιαπωνικό άθλημα;

Το τζούντο είναι ιαπωνικό άθλημα και μάλιστα τζούντο στα ιαπωνικά σημαίνει "ο δρόμος της ευγένειας". Είναι ένα ευγενικό άθλημα και χρειάζεται πειθαρχία και σεβασμό προς τον αντίπαλο τόσο μέσα όσο και έξω από τον αγώνα. 

Ο προπονητής σου πρέπει να είναι υπερήφανος για σένα...

Πιστεύω ότι είναι υπερήφανος για μένα. Δουλεύει  κι αυτός πολύ σκληρά δίπλα μου γιατί χωρίς αυτόν δεν θα μπορούσα να έχω τα επιθυμητά αποτελέσματα. Ο προπονητής είναι απαραίτητος. Είναι ο βασικότερος συντελεστής. Πίσω από κάθε μεγάλη διάκριση κρύβεται ένας καλός προπονητής. 

Μου είπες ότι η μητέρα σου ήταν εκείνη που ουσιαστικά σε έβαλε στο τζούντο; Κατά τη διάρκεια όμως, όσο περνούσε ο καιρός ένιωθες να υπάρχει μία έλξη; Ότι είναι κάτι που συ ταιριάζει; 

Από μικρή συμμετείχα και σε σχολικές αθλητικές διοργανώσεις.  Μου άρεσε ο αθλητισμός. Ήθελε  πολύ και η μητέρα μου να ασχοληθώ με τον αθλητισμό γιατί έβλεπε κι εκείνη ότι με τον αθλητισμό είχα μία ιδιαίτερη σχέση. Ότι κι αν έκανα ήμουν καλή, μου έλεγαν καλά λόγια. Επέλεξε το τζούντο και εγώ το  βρήκα πολύ ενδιαφέρον, ένιωσα αμέσως ότι ήταν αυτό που μου ταίριαζε. 

Τι είναι αυτό που σου αρέσει τόσο πολύ στο τζούντο; 

Γιατί είναι ένα ευγενικό άθλημα, δεν έχει χτυπήματα στο κεφάλι όπως κάποιες άλλες πολεμικές τέχνες. Επίσης σου βγάζει όλο το δυναμισμό και την ένταση που έχεις μέσα σου. ΤΑιριάζει στον χαρακτήρα μου. 

Ποια είναι η διαφορά μεταξύ τζούντο και σάμπο;

Δεν διαφέρουν πολύ. Στην Ελλάδα πιο γνωστό είναι το τζούντο. Το σάμπο έχει προέλθει από τη Ρωσία και εκεί το ανώτατο. Δηλαδή ότι κι αν κάνεις πρέπει να έχεις σάμπο. Είναι σχεδόν το ίδιο, απλά είναι πιο ελεύθερα τα πράγματα. Δεν έχει πολλές ποινές. Για παράδειγμα στο τζούντο επιτρέπονται οι εξαρθρώσεις στα χέρια και οι πνιγμοί. Στο σάμπο δεν επιτρέπεται ο πνιγμός, αλλά έχει σπασίματα και στα χέρια και στα πόδια. Αυτή είναι η βασική διαφορά. Γενικότερα είναι σχεδόν ίδια. Απλά το ένα έχει λιγότερες ποινές. 

Είσαι 18 χρονών. Φαντάζεσαι ότι θα μπορούσες να κάνεις κάτι άλλο εκτός από τζούντο; Εσύ θέλεις να ασχοληθείς καθαρά και μόνο με αυτό; 

Κοιτάξτε θα μπορούσα να ασχοληθώ και με τις σπουδές μου αλλά λόγω ότι χρειάζεται να κάνεις πολλές προπονήσεις, και τρεις φορές τη μέρα όταν έχουμε προετοιμασία αλλά και εκτός προετοιμασίας, δύο φορές την ημέρα. Όταν λοιπόν κάνεις πρωταθλητισμό δεν υπάρχει χρόνος. Αν σταματήσω τον πρωταθλητισμό  κάποια στιγμή, δεν μπορώ να γνωρίζω πώς θα πάνε τα πράγματα... Προς το παρόν οι στόχοι μου αφορούν στον πρωταθλητισμό. 

Πάντως το σάμπο, δεν είναι πολύ διαδεδομένο...

Η αλήθεια είναι αυτή. Και αυτό είναι πολύ άσχημο. Και θεωρούν κάποια άλλα σημαντικά που δεν είναι τόσο...

Η εικόνα που υπάρχει εδώ σε σχέση με το εξωτερικό έχει ομοιότητες ή διαφορές;

Στο εξωτερικό οι αθλητές είναι αναγνωρίσιμοι. Εδώ όχι. Και αυτό είναι πολύ άσχημο. Ίσως ένα μερίδιο ευθύνης να αναλογεί στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Αφιερώνουμε χρόνο, κάνουμε προπονήσεις κι όμως δεν μας το αναγνωρίζουν όσο θα έπρεπε... Πιστεύω ότι είναι πολύ σημαντικό να παλεύεις για να πάει η σημαία της χώρας σου ψηλά... 

Να μείνουμε λίγο σε αυτό το τελευταίο. Μπορείς να μοιραστείς τα συναισθήματά σου όταν βγήκες παγκόσμια πρωταθλήτρια; Περίμενες αυτή τη διάκριση; 

Πάντα σε έναν αγώνα πρέπει να πηγαίνεις με θετική ψυχολογία. Η ψυχολογία στον αθλητή είναι το 50%. Όταν μπαίνω στον αγώνα εκπροσωπώ την Ελλάδα, όχι τον εαυτό μου. Και είναι πολύ συγκινητικό όταν βλέπεις ότι χαίρεται τόσος κόσμος. Δηλαδή όταν ακούγεται ο εθνικός ύμνος και βλέπεις γύρω σου ότι τόσοι άνθρωποι συγκινούνται. Βέβαια και αυτός που βρίσκεται στο βαρθρο συγκινείται αλλά νομίζω πιο συγκινητικό είναι όταν είναι όταν είσαι από κάτω και παρακολουθείς. Γιατί απλώς όταν βρίσκεσαι εκεί πάνω, νιώθεις ότι είναι και ένα κομμάτι προσωπικής ανταμοιβής για τον κόπο που έχεις καταβάλλει..

Άρα είναι και ένα κομμάτι απόλαυσης όλο αυτό; Η ηθική ικανοποίηση;

Ακριβώς. Αυτό που λέμε "ο κόπος μου δεν πήγε χαμένος" . Ανταμείφθηκε. 

Εμείς τις ευχόμαστε ολόψυχα, καλή σταδιοδρομία,  με πολλές επιτυχίες σε όλους τους τομείς της ζωής της! Και ελπίζουμε να συνεχίσει να ανεβάζει την Ελλάδα στο υψηλότερο σκαλί του βάρθρου! 

Κάλλη Λιότσικα- Δημοσιογραφική ομάδα acharnes-news.gr

Ετικέτες

Η ΓΝΩΜΗ ΣΟΥ ΜΕΤΡΑΕΙ