Παρασκευή, 22 Νοέμβριος 2013 12:52
Δήμος Αχαρνών

ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ: ΠΑΛΕΥΩ ΑΚΟΜΑ ΓΙΑΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΜΟΥ

Ο Γιάννης Αθανασιάδης, είναι ο άνθρωπος που ανέβασε για άλλη μία φορά την χώρα μας στο υψηλότερο βάθρο, στις 2 του περασμένου Οκτωβρίου, διαγωνιζόμενος στο παγκόσμιο πρωτάθλημα βετεράνων ελευθέρας πάλης. Ο κ. Ευθυμιάδης, στις 2 Οκτωβρίου κέρδισε το χρυσό μετάλλιο και βγήκε πρώτος παγκοσμίως στους αγώνες που διεξήχθησαν στην Βοσνία.


Ο ίδιος μίλησε στο acharnes-news.gr, και μας περιέγραψε τα συναισθήματά του για τη νίκη αλλά και το μεγάλο του παράπονο που αφορά στους "Τιτάνες", το αθλητικό σωματείο Αχαρνών το οποίο όπως χαρακτηριστικά αναφέρει έχει αφεθεί στην τύχη του από τη δημοτική αρχή ελλείψει ιδιόκτητων αθλητικών εγκαταστάσεων. 

Ο κ. Αθανασιάδης έχει στο ενεργητικό του πολλές διακρίσεις, οι οποίες ξεκινάνε από την εφηβική του ηλικία. Έχει διακριθεί στους Μεσογειακούς αγώνες, δύο φορές, κατακτώντας την δεύτερη και τρίτη θέση αντίστοιχα. Είχε έρθει δεύτερος στη Βαλκανιάδα Εφήβων, έχει βγει πρώτος στους Κοινοπολιτιακούς αγώνες, έχει κατακτήσει δεκαεπτά μετάλλια grand pritt.

Έχει διατελέσει και προπονητής στην Εθνική Ομάδα το 2004, από όπου και δύο μαθήτριές του στέφθηκαν Ολυμπιονίκες. Δεν είναι άλλες από τις: Βούλα Ζυγούρη και Άννα- Μαρία Βρυώνη. 

Ο Γιάννης Αθανασιάδης , είναι πρόεδρος και προπονητής του αθλητικού σωματείου Τιτάνες από το 1995. 

Οι Τιτάνες είναι η τρίτη ομάδα στην Ελλάδα ανάμεσα σε άλλες 101 ομάδες" αναφέρει χαρακτηριστικά ο κ. Αθανασιάδης και συνεχίζει "δεν έχουμε πάρει σαν σωματείο ούτε τα χρήματα που δικαιούμαστε από το δήμο, αυτό το 1% που έχουμε δικαίωμα γιατί μας ανήκει, χρήματα τα οποία ουσιαστικά είναι επιχορήγηση από τη Νομαρχία". 

Κ. Αθανασιάδη, ποια ήταν τα συναισθήματά σας, όταν πήρατε την τελευταία σας διάκριση; 

Ήταν μία πολύ περίεργη κατάσταση. Όπως σας είπα στις 2 Οκτωβρίου, βγήκα πρώτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Βετεράνων Ελευθέρας Πάλης. Μετά από δύο μέρες επέστρεψα στην Ελλάδα και το πρώτο πράγμα που είδα στην είσοδο του σπιτιού μου ήταν η ενημέρωση για το δικαστήριο για την ομάδα που προπονώ από το 1995. Τότε ένιωσα λίγο σαν τον Κολοκοτρώνη. Εκείνος την μία μέρα ελευθέρωσε την Ελλάδα και την άλλη φυλακίστηκε... Έτσι κι εγώ την μία μέρα χάρισα μία διάκριση στην Ελλάδα και στις Αχαρνές και την επόμενη κλήθηκα να απολογηθώ γιατί γυμνάζω παιδιά μέσα σε μία σχολική μονάδα. 

Τι είναι αυτό που σας δίνει τη δύναμη να παλεύετε ακόμα μετά από τόσες πολλές διακρίσεις, και έχοντας κερδίσει την αναγνώριση για αυτό που κάνετε;

Εγώ πήγα στους αγώνες γιατί θέλω να αποτελώ παράδειγμα για τα παιδιά που προπονώ. Ο αθλητισμός είναι πολιτισμός και ο αθλητής είναι πρέσβης της πόλης και της χώρας του. Η αλήθεια είναι ότι εγώ δεν ήθελα να πάω στο παγκόσμιο, οι γονείς ήταν αυτοί οι οποίοι μου έδωσαν τα χρήματα και θα ήθελα πολύ να πω τα ονόματά τους, αλλά δεν ξέρω αν εκείνοι το επιιθυμούν. Δεν αισθάνομαι ότι έχω τελειώσει εδώ. Θέλω τα παιδιά να με βλέπουν να παλεύω για να καταλάβουν ότι πρέπει κι εκείνα να ακολουθήσουν το παράδειγμά μου.

Τι είναι αυτό που σας στεναχωρεί στην πόλη μας;

Λυπάμαι για την πόλη αυτή γιατί υπάρχουν και άλλοι σύλλογοι οι οποίοι έχουν κλείσει. Εμείς προσπαθούμε με νύχια και με δόντια να μην κλείσουμε για να μην στερήσουμε από τα παιδιά που ήδη έχουμε το όραμα. Θα θέλαμε να έχουμε την Πολιτεία δίπλα μας, όχι απέναντί μας αλλά αν το καλοσκεφτούμε ούτε η Πόλη μας δεν είναι δίπλα μας η οποία μάλιστα είναι γνωστό ότι έχει και το πρόβλημα με τη μάστιγα του αιώνα, τα ναρκωτικά. Ντρέπομαι γιατί ψηφίσαμε τέτοιους ανθρώπους οι οποίοι είναι ανάξιοι να εκπροσωπούν ένα δήμο με τόσο μεγάλο πληθυσμό και ιστορία.

Κ. Αθανασιάδη, υπήρξε κάποια τιμητική εκδήλωση στο πρόσωπο σας από το δήμο, για όλες αυτές τις διακρίσεις που έχετε χαρίσει στην χώρα μας;

Καταρχήν θέλω να πω ότι δεν είναι κάτι το οποίο με απασχολεί. Θεωρώ όμως ότι μου έκαναν μία τιμητική εκδήλωση στις αίθουσες των δικαστηρίων...

Τι είναι για εσάς η επιτυχία;

Επιτυχία για μένα είναι να βλέπω τους μαθητές μου Ολυμπιονίκες γιατί η αγάπη μου για τα παιδιά είναι κάτι πηγαίο, όπως στους περισσότερους ανθρώπους. Θέλω λοιπόν να βλέπω τα παιδιά μου Ολυμπιονίκες γιατί αγαπάω τα παιδιά αλλά και αυτό που κάνω. Θέλω να πω εδώ ότι τα παιδιά είναι η οικογένειά μου, αλλά πολύ περισσότερο είναι το μέλλον το οποίο φτιάχνουμε εμείς οι ίδιοι. Πρέπει να ανοίγουμε δρόμους στα χωράφια της ψυχής τους.


Μπορείτε να μας περιγράψετε τα συναισθήματά σας τη στιγμή που ανεβαίνετε στο βάθρο; 

Ότι κι αν σας πω θα είναι φτωχό σαν περιγραφή.Ένιωσα να ανατριχιάζω ολόκληρος. Είναι λίγο ό,τι κι αν πω. 

Τι εύχεστε για τους Τιτάνες; 

Εύχομαι λοιπόν μόνο για τους Τιτάνες, να φτιαχτούν αθλητικοί χώροι, γιατί ο κόσμος των Αχαρνών αδικείται. Οι Αχαρνές μέχρι τώρα έχουν βγάλει και εξακολουθούν να βγάζουν σπουδαίους αθλητές. Πρέπει λοιπόν γι αυτούς τους ανθρώπους και μόνο να κάνουμε κάτι, να μην ντρέπονται να λένε πως είναι από εδώ. Εγώ σαν Πόντιος νιώθω υπερήφανος, που συμμετάσχω σε πρωταθλήματα ακόμη και τώρα και μεταδίδω τον πολιτισμό της Ελλάδας. Για τους Τιτάνες εύχομαι να βρεθεί επιτέλους ένας χώρος στον οποίο δεν θα αντιμετωπίζουμε το φόβο της έξωσης. Έχω όμως κι ένα μεγάλο όνειρο. Θα ήθελα πολύ να δω στις Αχαρνές ένα γυμναστήριο για όλα τα βαρέα αθλήματα. 

Κάλλη Λιότσικα- Δημοσιογραφική ομάδα acharnes-news.gr
Ετικέτες

Η ΓΝΩΜΗ ΣΟΥ ΜΕΤΡΑΕΙ